El baño

Het is weliswaar een besef waar ik niets mee opschiet,urinoir2
maar desalniettemin toch fijn dat ik deze rode draad
in mijn leven nu eindelijk eens heb opgemerkt.
Ik heb namelijk iets met urineren op buitenlandse toiletten.
Er is altijd wel iets aan de hand,
als ik mijn gulp open rits en mijn vriend ter hand neem.
Zo ook vandaag, in Cartagena, in een kroeg aan de haven,
op een piepklein toiletje: El baño in het Spaans.

Het ging al fout op het terras,
waar een viertal oudere Engelse dames,
wiens houdbaarheidsdatum allang verstreken leek te zijn,
keer op keer en luid giechelend het woord ‘orgasm‘ bezigden.
Omdat ik in beelden denk,
en in dit geval liever niet geconfronteerd wilde worden met het beeld
van dit kwartet oudjes in combinatie met een seksueel hoogtepunt,
wendde ik gauw mijn blik af en nam een slok van mijn café con leche…

Gelukkig wandelde er net op tijd de aanmerkelijk jongere serveerster langs,
gehuld in een zwarte strakke jeans en bovendien met een prima decolleté,
die het inbrandden van ongewenste beelden op mijn denkbeeldige netvlies voorkwam.
Ik kon haar wel zoenen,
maar omdat dit wellicht door haar als ongepast ervaren zou worden,
bestelde ik nog maar een koffie met veel melk
en besloot ik dat ik haar straks een flink fooi zou geven,
ook al had ze er geen idee van hoe onbewust dienstbaar ze voor me was geweest.

Na al die melk met koffie, kreeg ik een seintje van mijn gevulde blaas:
het was de hoogste tijd voor een bezoek aan het toilet.
Eenmaal binnen in het etablissement,
alhoewel het woord ‘kroeg’ beter de lading dekt,
wees een andere serveerster mij bereidwillig de weg naar ‘el baño’,
die ik daarna zonder veel moeite achterin de hoek vond.
Het was een heel klein wc-tje, waar behalve het gebruikelijke closet,
ook nog een plekje was gevonden voor een urinoir en een vreemde automaat.

Terwijl ik plaatsnam voor het urinoir en ontspannen genoot van deze lediging,
bestudeerde ik de opvallend kleurrijke automaat links van mij.
Ogenschijnlijk leek het een apparaat die condooms in alle soorten en maten aanprees,
maar toen ik iets nauwkeuriger keek en bovendien de woorden ‘vigarex‘ en ‘vibrador
op me liet inwerken, werd ik me bewust van de link tussen deze automaat en de
giechelende dames op het terras.
Grinnikend concludeerde ik dat er op het damestoilet vermoedelijk ook zo’n
apparaat hing en dat daar daarnet de nodige muntjes in waren gegooid.

Ik was nog niet uit gegrinnikt, noch uitgeplast,
toen er plots vrij bruut aan de deur werd gemorreld.
Ietwat geërgerd, want niets zo vervelend als gestoord worden tijdens het plassen,
riep ik de morrelaar in gebrekkig Spaans ‘ocupado‘ toe.
Hij leek het niet verstaan of begrepen te hebben,
want het gemorrel ging door, nu zelfs vergezeld met bonken op de deur.
Gelukkig bezit ik een prima talenknobbel en ben ik van nature erg dienstverlenend,
zodat ik hem, door middel van het internationaal bekende, ‘fu&@ off, arsehole
in kennis stelde van de bezette status van dit toilet.

De meneer aan de andere kant van de deur moest wel in enorm hoge nood verkeren
en bovendien wel een gigantische plaat voor zijn kop hebben gehad,
want het bonken en rammelen aan de deur ging nog altijd door.
Dacht hij soms dat hij bij me op schoot kon zitten of
naast me kon komen staan plassen?
Zijn vasthoudendheid qua gebonk wekte bij mij echter alleen maar recalcitrantie op,
zodat ik de nadruppel-procedure niet inkortte tot driemaal lafjes op de plasser tikken,
maar op mijn gemak de tijd nam om de laatste druppels op het keramiek te zien spatten.

Toen de leiding echt helemaal leeg was en het plasapparaat weer keurig was opgeborgen,
gunde ik mezelf bovendien nog de tijd om eens een mooi kiekje te maken van dat
automaatje met dat gevarieerde erotisch getinte assortiment.
‘Zoiets kom je immers niet iedere dag tegen’,
verontschuldigde ik in mezelf me voor mijn vertragende gedrag.
Nadat ik mijn handen uitgebreid had gewassen en onder de hete lucht blazer had gedroogd,
bereidde ik me voor op een onvriendelijke confrontatie met de meneer in nood.
Ik zwieperde de deur open en toverde mijn allergrootste grijns tevoorschijn…

‘Hela’, concludeerde ik, ‘de vogel is gevlogen’,
waarna ik mijn blik richtte op de ingang van de kroeg
en daar nog juist een man in een grotendeels lichtgrijze joggingbroek
zeer haastig zag weg benen.
Ik twijfelde nog of ik het goed gezien had,
maar toen ik me bij de bar meldde om mijn rekening te voldoen,
en de twee serveersters me nogal giechelend hielpen,
wist ik dat er iemand inmiddels van zijn hoogste nood af was…

Costa Almeria,2015


Tags: , , , , , , ,
Copyright © Prettig Mijmeren 2015. All rights reserved.

Gepubliceerd29 september 2015 door Gerard in categorie Mijn favoriete mijmeringen, Overige, ranzig en dubieus, Soortgenoten

2 thoughts on “El baño

  1. Appelvrouw

    De cloe snap ik nooit en probeer ik ook maar niet te achterhalen.
    Zelf vind ik het een reuze interessant om te weten hoe oude vrouwen (en mannen) een orgasme bereiken en beleven. Zolang ht niet ordinair gebeurt lijkt het me ook nog wel mooi om naar te kijken. Mooi is iets anders dan opwindend, het doet me dan denken aan een tante vroeger. Dan zaten we op de grond als kind, en die tante op een stoel… in de tijd van te korte strakke rokken, en dames waren toch wel wat gezet en ik was benieuwd hoe het onder die rok tussen die dijen er uit zou zien. Maar dat kreeg ik dan weer nooit te zien!

    Antwoord

Prettig als je een reactie achterlaat!