Hap

We zijn aan het 'glamperen' : een luxe variant van het ouderwetse kamperen.
Niks mis mee.
Fijne bedjes zonder zand, een koelkast waar zeker zes flessen
rosé  in passen, aparte slaapcabines met stevige wanden en
overal een hip peertje aan het plafond.
Je hoort mij niet klagen.

Nou ja, niet over deze glampeerplek althans.
Wel ergens anders over.
Meer een binnensmonds gemopper eigenlijk.
Een ontevreden soort geklaag.
Zo'n zinloze gedachtestroom die nergens toe leidt,
behalve dan tot het veroorzaken van een chagrijnig smoelwerk.

Sta je lekker onder de warme douche,
na een veel te lange reis naar de plek van bestemming,
valt je oog plots op dat ding daar beneden.
Dat ding dat er een tijd terug toch echt niet was en je
bovendien het uitzicht naar dat andere ding ontneemt.
Een buikje. Zucht.

Nou ja, vanuit mijn perspectief -van boven bekeken- meer een reusachtige
hoeveelheid overtollig vlees, die ook aan de zijkanten al de nodige
expansiedrift vertoond.
Grote zucht.
Als ik mijn buik probeer in te trekken, neemt het uitzicht naar onderen
weliswaar weer wat toe, maar de kwabben aan de zijkant idem dito.

Enfin. Maar gauw een T-shirt eroverheen aangetrokken.
Probleem voor nu even opgelost, want niet meer zichtbaar.
Zuchtend loop ik terug naar de tent,
met een pain en drie chocolade croissants onder mijn arm.
Na de vakantie ga ik lijnen en meer sporten, neem ik me voor.
En minder snoepen.

Terwijl ik mijn voornemens in gedachten doorneem,
passeer ik een medewerkster van de camping, die iets aan
het inspecteren is bij de vuilnisbakken.
Er is iets aan haar dat niet helemaal klopt en het duurt
even voordat het kwartje valt bij me.
Het is nog vroeg, dan duurt dat meestal wat langer bij me.

Als ze zich omdraait, deze Française van middelbare leeftijd,
wordt me duidelijk wat me eerder al opviel aan haar:
ze heeft namelijk een flinke snor onder haar reukorgaan hangen.
Niet zomaar een snor, maar eentje van het kaliber 'daar zou je
twee puntjes aan kunnen draaien en strikjes in kunnen doen.'
Zo'n snor dus. En ook nog zwart.

'Tsjonge', bedenk ik me.
'Dat is me ook wat, voor die dame.
Is ze vast niet blij mee, met die haarmassa in het gezicht.
Wat sneu voor d'r..'
Mijn linkerhand wrijft ondertussen troostend over de pas ontdekte kwabben
en ik neem zonder aarzelen een flink hap van de chocolade croissant.


Tags: , , , , ,
Copyright © Prettig Mijmeren 2015. All rights reserved.

Gepubliceerd16 juli 2017 door Gerard in categorie Overige, Vakantie

Prettig als je een reactie achterlaat!