Ljipaai

Straks kan het weer.kievietnest png
Nu het zachte weer de vorst definitief lijkt te verdringen,
verheug ik me op de komst van de kieviet.
Niets typeert het begin van de lente zo fraai, als het geluid van dit fragiele vogeltje.
Een prachtige lokroep, euforisch bijna.


Haar frivole gefladder boven de weilanden,
om altijd met een omweg naar haar nest terug te keren.
Nee, de kieviet maakt het de kraaien en scholeksters niet makkelijk haar nest te plunderen.
Als het woord `afleidingsmanoeuvre` door een dier zou zijn bedacht, dan zou de eer naar de kieviet gaan.
Ik vind de Friese naam voor kieviet veel fraaier: ljip.

Het is eigenlijk geen naam. Het is een weergave van het gezang van de ljip.
Een nabootsing van haar klank.
Alhoewel de roep van haar warmer en langer klinkt dan `ljip` suggereert.

Tsja, de ljip en Friezen.
Geen vogel die zo met een provincie verbonden is als de ljip met Friesland.
Een eeuwenlange liefdesrelatie, alhoewel de ljip hier anders over zal denken,
als het ´ljipaaisykjen´ weer is begonnen.
Mannen, want het zijn altijd mannen, die hun auto langs de wei parkeren
en de frivole vlucht van de ljip vanuit hun auto volgen.
Ze laten zich niet, zoals de kraai en de scholeksters,
in de luren leggen door haar afleidingsmanoeuvres.
Ze kennen haar trucs inmiddels.

Met polsstok over de schouders en pet op het hoofd bewandelen ze de weidegronden,
de broedplaats van de ljip.
Echte ljipaaisykjers respecteren de natuur en dus ook de ljip.
Ze rapen (soms) hun eieren, maar halen nooit het hele nestje leeg.
Als er vier liggen (´een broedstje´) gaan er hooguit twee mee naar huis
of worden ze aan de burgemeester van hun woonplaats overhandigd.
Een traditie.

Het meest bewonderenswaardige aan het aaisykjen is overigens de wijze van transport van het kwetsbare kleinood.
De mannen hebben niet voor niets allemaal een pet op hun hoofd;
daar worden de eieren ondergestopt, zodat ze ongeschonden aan het thuisfront kunnen worden getoond.
Ik heb het wel eens geprobeerd als jochie van een jaar of tien.
Pet van pa geleend, kippenei uit de koelkast en dan maar proberen om met ei en al over de sloot te springen.
Het eindigde altijd in smurrie onder de pet.
Meestal ook nog met een nat pak overigens.

Met gebogen hoofd liep in dan huiswaarts.
Ik was een Fries van niks.
Nat pak en ei kapot.
Aaisykjen was niet voor mij weggelegd.
Moedeloos pakte ik vervolgens mijn hengeltje en ging ik vissen in het kanaal.
Als ik dan geen ljipaai heelhuids mee naar huis kon nemen, dan maar een paling zien te vangen.
Ook lekker bij het avondeten.
Maar het bleef een troostprijs.

Voorjaar 2010


Tags: , , , , ,
Copyright © Prettig Mijmeren 2015. All rights reserved.

Gepubliceerd17 augustus 2014 door Gerard in categorie Dieren, Vroeger

2 thoughts on “Ljipaai

Prettig als je een reactie achterlaat!