Minister in spé

ministerIn de rij naast mij, bij de kassa van de Appie om de hoek,
waren de tekenen van de crisis zojuist ook in het `echte leven` waarneembaar.
De man in kwestie had zijn zinnen gezet op een product,
waarvan ik slechts kon gissen naar wat het zou kunnen zijn:
een biertje of portie bitterballen wellicht.
Maar helaas.
Het mocht niet zo zijn.

Ondanks het feit dat het water ´m al bijna in de mond liep,
bij de gedachte aan dit lekkers,
was de blik en het antwoord van de echtgenote veelzeggend.
`Er ligt nog zat in de koelkast, die maak je eerst maar op!`
De man sputterde nog iets tegen in de trant van
`ja, maar, die is minder lekker en al over datum bovendien…`,
maar zijn betoog was krachteloos en weinig overtuigend.
Hij herkende de blik en de toon van zijn eega, waarmee zij stelling nam.
Geen discussie over mogelijk.

´Zij bepaalt sodeju wat ik eet en drink`, zag ik ´m verslagen denken.
Hij boog zijn hoofd over het winkelwagentje
en ging weer verder met het uitladen van de boodschappen.
Haar boodschappen.
Zijn taak hier was niet meer dan die van in- een uitlader,  en sjouwer,
zoals vermoedelijk al jaren het geval was.

De levenswijsheid, dat de liefde van de man door de maag gaat,
had de vrouw klaarblijkelijk al jaren geleden afgedaan als niet wetenschappelijk bewezen.
Nu de crisis bovendien ook haar portemonnee begint te raken,
moet ze wel keuzes maken.
‘Overbodige luxe’ is simpelweg niet meer gepermitteerd.

Ze zou toch een prima minister van financiën zijn`, bedacht ik me,
dit tafereel beschouwend.
`Consequent,
haar budget niet overschrijdend
en zonder aanzien des persoon het mes in de uitgaven zettend.`
Hulde!

Ik vergiste me.
Toen de teleurgestelde man juist wilde gaan afrekenen,
schoof de minister in spé nog snel een Linda op het zwart van de lopende band.
`Heb ik lekker wat te lezen in het weekend´,
verontschuldigde ze haar aankoop bij haar man.
Hij zei niets.
Hij frommelde geïrriteerd het blad tussen de half-om-half gehakt en de andijvie,
en beende zonder zijn partner een blik waardig te gunnen richting uitgang.

`Het weekend begint met crisis`, dacht ik weemoedig, toen ik hem nakeek.
`Geen bier, wel een Linda.
Dat praat ze meer niet goed vanavond.`
Ik blikte geruststellend in mijn gele boodschappentas.
Daar lag een tweetal blikjes zich te verkneukelen om vanavond genuttigd te gaan worden.

 Wijchen, 2010


 

Tags: , , , ,
Copyright © Prettig Mijmeren 2015. All rights reserved.

Gepubliceerd20 augustus 2014 door Gerard in categorie Soortgenoten, Vrouwen

2 thoughts on “Minister in spé

  1. Mieke Gorter

    ’n Museumwinkel…mooi glas, leuke glasobjecten… Vrouw kijkt verrukt naar een vogeltje.. Man”lief`’ zegt, waar moet je dat neerzetten en gaat alvast naar buiten. Ik kan het niet laten en zeg: leuk hé ( alhoewel ik het zelf zo’n vogeltje niet in mijn huis zie staan) Ja , ik vind het leuk maar mijn man is al weggelopen. Oh maar mevrouw, volgens mij krijgt u uw eigen AOW, ja zegt ze, maar dat heb ik nog nooit gedaan. Ze begint te stralen, kiest de leukste kleur, en ik pak het met heel veel plezier voor haar in!

    Antwoord
    1. Gerard (Post author)

      🙂 Goed gedaan Mieke! Tsja, het is toch buitengewoon triest dat dit soort gedrag tussen mannen en vrouwen nog zo vaak waar te nemen is. Of het nu in een museumwinkel of een supermarkt is, met enige regelmaat vang je dit soort discussies op. Klaarblijkelijk moeten de echtelieden soms even fijntjes er op gewezen worden dat we allemaal vrij zijn om, in ieder geval, de dingen te kopen die we zelf willen…. Bedankt voor je anekdote! G.

      Antwoord

Prettig als je een reactie achterlaat!