Een onbekend verdriet

Het is augustus 2009,
hun eerste date.
Eten, veel wijn en nog meer woorden,
afgesloten met een voorzichtige kus.
Samen op een Arnhem’s terras,
hij in een shabby shirt, zij in een keurige blouse.
Zij heeft iets dat hem intrigeert,
maar waar hij nooit de vinger achter zal krijgen.

Ze is slim en behoedzaam,
zoveel is hem wel direct duidelijk.
Ze is ook attent, goedlachs en ad rem, en tovert
met haar wenkbrauwen een fantastisch mimiek op haar gezicht.
Haar sensualiteit is voor hem ongeëvenaard en zal
een verslavende werking op hem blijken te hebben.
Haar woordenstroom is doeltreffend effectief en hiermee
weet ze later niet alleen zich zelf te bezeren. Lees verder

Categorie:Liefde, Melancholie

Een betoverend effect

Wijlen mijn vader was dol op ijsbloemen.betoverendeffect
Als jochie heb ik hem menigmaal naast dit kleurrijke plantje zien hurken,
waarna hij steevast met duim en wijsvinger de ‘besuikerde’ bladeren
streelde en vol lof over dit wonder der natuur tegen mij sprak.
Alhoewel ik me destijds bij dit bewierook vooral afvroeg of mijn vader
wellicht te diep in het glaasje had gekeken,
begreep ik desalniettemin zijn voorliefde voor dit iele plantje wel.

Het is namelijk een mooi plantje,
met bloemen in verschillende kleuren,
veelal verlopend vanuit een wit hart.
Op de bladeren en steel zijn een soort parelachtige druppels
te bewonderen, dat er weliswaar suikerachtig uitziet,
edoch -kan ik je proefondervindelijk verzekeren- niet zo smaakt.
Maar het is ook een ietwat humeurig stuk vegetatie. Lees verder

Selfie

Dochterlief is druk in de weer met d’r iPhone.selfie
Af en toe zie ik haar het witte toestel voor zich omhooghouden,
waarna ze het resultaat beoordeelt en,
indien nodig, bewerkt.
Selfies.
Ze is veertien.
En een half.

Paps heeft andere interesses,
op zondagavond rond een uur of zeven,
en kijkt onverstoorbaar naar een ander apparaat.
Maar af en toe wordt zijn aandacht opgeëist door z’n kroost,
als de iPhone in de lucht wordt gehouden en
hij zijn mening moet geven.
‘Welke vind jij mooier, pap?’ Lees verder

Categorie:Pubers

Stress in de buurtsuper

Het is lunchtijd.pudding
Ik snel naar de buurtsuper voor de broodnodige boodschappen:
koffie en melk.
Een eerste levensbehoefte dezer dagen.

Eenmaal in de buurtsuper aangekomen,
laat ik me verleiden en gris enkele
kippenpoten uit het koele schap.
‘Ze zijn in de aanbieding’, sus ik mijn geweten.

Onderweg naar de melk
wordt mijn doorgang geblokkeerd door een moeder
met een grote kinderwagen met inhoud en
een koter die het lopen net onder de knie heeft. Lees verder

Categorie:Soortgenoten

Maasmannetje

Daar loopt ie weer.chaplin
Het asfalt is nat.
De Maasdijk is glinsterend zwart.
Passerende auto’s spetteren modderig water
op zijn shabby jeans, maar het deert hem niet.

Hij is klein van stuk
en heeft een snor zoals die je in de jaren zeventig zo vaak zag.
Je kunt zijn voortbewegen ook geen lopen noemen;
het is meer een soort slenteren.
Op pad zonder doel. Lees verder

Categorie:Soortgenoten

Een ongrijpbare rammelaar

Toen ik een klein jochie was, hadden we thuis twee konijnen.rammelaar
Een witte met rode oogjes (een zogenaamde roodoog pool) en een grijze.
Ze zaten samen knus in een hok met twee verdiepingen.
Het waren twee mannetjes.
Of beter: twee rammelaars.
Dat knusse was overigens van korte duur, want toen beide heren eenmaal
geslachtsrijp waren, begon de ellende.
Het witte exemplaar had namelijk ontdekt,
dat ie zijn paringsdrift prima op zijn grijze soortgenoot kon botvieren.
Wij hadden al het vermoeden dat de grijze rammelaar het hier niet helemaal mee eens was,
want alvorens het pooltje zijn driften kon bevredigen,
vond er altijd eerst een flinke achtervolgingsrace plaats in het hokje.
We besloten het echter even aan te kijken, wij opvoeders.
Er kon immers nog iets moois tot stand komen tussen die twee.
Je weet het niet.. Lees verder

Een sullig pwèèèpje

Ik loop over de oranjesingel in Nijmegen,pweepje
op weg naar de tandarts voor een halfjaarlijkse controle.
De avondspits is begonnen en dus loopt deze drukke weg,
die in mijn beleving niets weg heeft van een singel,
vol met forenzende automobilisten.

Ik ben rijkelijk aan de vroege kant voor mijn afspraak
en dus geniet ik nog eventjes van de frisse buitenlucht.
Mijn blik richt zich op de voorbij schuifelende blikjes.
Bumper aan bumper, twee rijen aan beide kanten.

Ik zie een tweetal giechelende meiden in een petieterig autootje zitten,
en vlak daarachter een witte Mercedes Benz Sprinter bestelbus:
de langste variant, goed voor zeker 4 meter beschikbare laadruimte.
Een enorm gevaarte vergeleken met het schattige vierwielertje voor ‘m. Lees verder

Geuren in Mullum

Ik heb iets met geuren.mullum
Een geur geeft veel informatie aan mijn onderbewuste door
en is in staat zowel mijn hersenen,
als mijn ledematen te activeren.
Zoals bij iedereen het geval zal zijn, vermoed ik.
Zo weet ik bijvoorbeeld dat ik rechtsomkeer moet maken,
wanneer ik het toilet betreed en al snuffelend constateer
dat mijn puberende zoon me zojuist voor is gegaan. Nuttige info!
Geuren kunnen me ook, pardoes, in een andere gemoedstoestand brengen.
Als mijn lief zich naast me vleit en ze zo heerlijk naar zich zelf ruikt,
kan mijn interesse voor Studio Sport bijvoorbeeld ,
zo maar verdwijnen en plaats maken voor een gezamenlijke interesse.
Een wondermiddel! Lees verder

Hakteef

Zonder op te scheppen, durf ik over mezelf te zeggen dat het wel goed zit met mijn woordenschat.hakteef
Van de meeste woorden die tot mij komen ken ik de betekenis, of heb ik in ieder geval een donkerbruin
vermoeden in welke hoek ik deze moet zoeken.
Best prettig.
Vandaag kwam er echter een woord langs, waarvan de betekenis mij totaal onbekend was.
Alhoewel de klank en de samenstelling van het woord me onmiddellijk deed grinniken,
gaf de Van Dale in mijn hoofd nul op het rekest. Lees verder

Categorie:Soortgenoten

Imagine

imagine2

Kort stukje geschreven op de blog van verrassend genoeg,
naar aanleiding van het door Eddie Vedder gecoverde
en opnieuw uitgebrachte ‘imagine’..
Laten we hopen dat ’t mooie besef van twintig jaar geleden,
wederom zal wortelen bij de verantwoordelijke politici..

Klik op onderstaande link om het te lezen (en te beluisteren)…

http://www.verrassendgenoeg.nl/samenleving/eddie-vedder-zingt-imagine/

Categorie:Muziek

Thuiskomen

Ik vind het altijd een feestje om thuis te komen
Zo rijdend over het dijkje langs de Maas
begroeten de vertrouwde vormen me
De grazende koeien aan het begin van de weg
lijken te zweven door de deken van nevel
Net als de schapen iets verderop
Een vlucht ganzen scheert in V-formatie
over het sprookje dat mijn thuis is
Een man strekt zich eens lekker uit
op een wiebelig houten bankje
en ziet zijn trouwe viervoeter
nieuwsgierig neuzen in het natte gras Lees verder

Given to fly

Ik zie mezelf daar staangiventofly
zo van bovenaf bekeken
alsof ik vanaf een wolk zit te gluren
en mijn ziel opwaarts is uitgeweken

Langzaam zie ik dit beeld verkleinen
en mezelf verworden tot een niemendal
een raar stipje tussen al het groen
tot ook dit petieterige vlekje vervagen zal Lees verder

Categorie:Muziek, Overige

In het gras

Het gras is nog een ietsje klaminhetgras
maar dat houdt me niet tegen
ik ontvouw mijn lijf onder de beukenstam
en zie daarboven mij een groenblauwe zegen

Op mijn rug in het gras
handen rusten onder mijn hoofd
wat zojuist nog hectisch was
wordt nu prettig kietelend gedoofd Lees verder

Categorie:Liefde, mindfulness

Een pietepeuterig scheefhangertje

Je kent ze wel: van die ‘chauffeurs’,scheefhangertje
die op zo’n wijze met hun rechter elleboog op de armsteun van hun auto hangen,
dat hun pose zonder meer oncomfortabel diagonaal genoemd kan worden
en hun kuif amper boven het dashboard van hun auto uitkomt.
Inderdaad, meestal zie je ze in een VW Golf rijden.
Een zwarte drie deurs.
Ik moet altijd grinniken als ik er eentje tegenkom, zo’n scheef hangende soortgenoot.
Zo ook vanmiddag.
Maar dit exemplaar bezorgde me meer dan een grijns,
alhoewel hijzelf er de humor vermoedelijk niet van inzag, schat ik zo in. Lees verder

Categorie:Soortgenoten

Mannen op een motor

Het is niet anders. Ik ben geen echte kerel.brommer
Althans, dat krijg ik nogal eens naar mijn hoofd geslingerd,
door mannen die zichzelf dus wel een kerel vinden.
Mannen met een motor.
En een leren pak natuurlijk. Lees verder

Categorie:Mannen, Soortgenoten