Papillon

Papillon.papillon
Het mooie melodieuze woord, dat mij altijd onmiddellijk aan de
gelijknamige film uit 1973 deed denken,
waarin Steve McQueen en Dustin Hoffman zo schitterden.
Papillon.
De man met de tatoeage van een vlinder op zijn borst,
die uiteindelijk zijn vrijheid weet te hervinden
na een ongewisse sprong van een klif.

Na het nieuws van de afgelopen week,
over het omgebrachte jongetje van zeven jaar in Heerlen,
zal voor mij Papillon nooit meer zo melodieus klinken.
Tsja, zo gaat dat nu eenmaal met associaties.
Na het horen van deze naam, zullen mijn hersenen voortaan op de
automatische piloot gaan mijmeren en keer op keer stilstaan
bij de vraag ‘waarom’?
Waarom mocht een zevenjarig vrolijk joch niet verder leven?

Er moet zich wel een drama hebben afgespeeld, daar in Heerlen,
want hoe komt een moeder (vermoedelijke dader) anders tot zo’n daad?
In de krant wordt geschreven over drugs, alcohol, medicijnen en
psychische problemen bij de moeder van Papillon.
Dat is natuurlijk geen fijne combinatie, maar dan nog kun je
het je amper voorstellen dat iemand hier toe in staat is.
Wat is er in het hoofd van de moeder gebeurd, dat leidde tot het
beëindigen van het leven van haar kindje, haar meest dierbare bezit?

Al roerend in mijn kopje koffie,
stel ik me deze vraag nogmaals en probeer me in het hoofd
van de Heerlense moeder te verplaatsen.
Onbegonnen werk, want mijn ratio komt iedere keer met allerlei
mitsen en maren op de proppen.
En eigenlijk vind ik dat best geruststellend.
We kunnen het ons simpelweg niet voorstellen
wat er in het hoofd van een ander zoal kan omgaan.

Het gaat ons voorstellingsvermogen nu eenmaal te boven,
waardoor de hulptroepen in dit soort gevallen dan ook
meestal te laat komen opdraven.
‘Dit hadden we niet voorzien’ luidt dan veelal het excuus.
Alhoewel dit de instanties natuurlijk niet ontslaat van hun
verantwoordelijkheid, kan ik daar wel enig begrip voor opbrengen.
Dergelijke scenario’s zijn ook lastig te voorzien, of beter gezegd,
daar willen en kunnen we op voorhand liever niet aan denken.

Nog lastiger is het om terroristische aanslagen te voorspellen.
Bij deze lieden heeft immers de haat het gewonnen van de liefde,
en wordt, samen met de liefde, het rationele gevoel van angst terzijde geschoven.
Ze kennen geen angst, omdat ze niets meer te verliezen hebben:
inclusief het leven zelf.
Hun haat voedt de gedachte dat het ‘geoorloofd’ is slachtoffers te maken
en met zich mee het eeuwige in te trekken.
Sterven als martelaar: een zieke gedachtekronkel.

Ik neem nog een slok koffie en mijmer nog wat verder.
Met bewondering bekijk ik nogmaals het fragment
waarin McQueen van de klif springt.
Hij had ook niets meer te verliezen, bedenk ik me,
maar dankzij zijn liefde voor het leven zag en vond hij een uitweg.
Hij had nog het vermogen de strohalm te grijpen die zijn
eigen opmerkzaamheid hem aanreikte en viert na de sprong al dobberend
zijn overwinning op het leven: ‘Hey you bastards! I’m still here!’

Was die strohalm in Heerlen ook maar opgemerkt…


Tags: , , , , ,
Copyright © Prettig Mijmeren 2015. All rights reserved.

Gepubliceerd4 maart 2015 door Gerard in categorie Melancholie, Soortgenoten

4 thoughts on “Papillon

  1. Fenny

    Wat moet ik er over zeggen, ik ken de situatie niet.
    Het is tragisch maar ook dat is maar een woord. Wel vind ik het mooi dat je er een blog over schreef, hoe bitter het verder ook is.

    Antwoord
  2. Appelvrouw

    Ik ben als kind mishandeld door mijn vader (en dat deed mijn moeder goed) en weet hoe iemand daar toe kan komen.
    Wij, die met rede begaafd zijn, kunnen ons niet inbeelden in welke staat mishandelaars zijn, maar ze zijn niet in staat tot redelijkheid. Daders vinden zichzelf ook graag slachtoffer als het ze beter uitkomt. Probeer maar nooit iemand te begrijpen want in het hoofd van zo iemand moet je niet willen kijken. Je komt letterlijk van een kouwe kermis thuis.

    Antwoord
    1. Gerard (Post author)

      Tsja, dat is wellicht de dubbele tragiek van de slachtoffers: ze pogen een antwoord te vinden op de waarom-vraag, maar zullen die in de meeste gevallen nooit krijgen. Papillon zeker niet meer..

      Antwoord

Prettig als je een reactie achterlaat!