Een ongrijpbare rammelaar

Toen ik een klein jochie was, hadden we thuis twee konijnen.rammelaar
Een witte met rode oogjes (een zogenaamde roodoog pool) en een grijze.
Ze zaten samen knus in een hok met twee verdiepingen.
Het waren twee mannetjes.
Of beter: twee rammelaars.
Dat knusse was overigens van korte duur, want toen beide heren eenmaal
geslachtsrijp waren, begon de ellende.
Het witte exemplaar had namelijk ontdekt,
dat ie zijn paringsdrift prima op zijn grijze soortgenoot kon botvieren.
Wij hadden al het vermoeden dat de grijze rammelaar het hier niet helemaal mee eens was,
want alvorens het pooltje zijn driften kon bevredigen,
vond er altijd eerst een flinke achtervolgingsrace plaats in het hokje.
We besloten het echter even aan te kijken, wij opvoeders.
Er kon immers nog iets moois tot stand komen tussen die twee.
Je weet het niet.. Lees verder