Twaalf

Mijn zoon van twaalf zat naast me,miss-daisy
samen keken we naar Driving Miss Daisy
Norman Freeman schitterde
Ik had een emmertje ijskoud water voor ‘m neergezet,
waarin hij met zijn voeten verkoeling zocht,
maar waar ie ’t liefst in zijn geheel in zou willen duiken
Erg warm dus

De film sleept zich langzaam voort, en kan ‘m aanvankelijk weinig boeien
Tsja..een jongen van twaalf…
Paps kan wegzappen nog net voorkomen
Af en toe wordt er een vraag gesteld:
“waarom doen die politiemensen dat, paps”
“omdat in die tijd (jaren ’50) de blanken in Alabama ’t niet zo hadden op de zwarten, zoon”

In de film zien we ondertussen de hoofdrolspeelster van krasse zeventiger tot dementerende hulpbehoevende verjaren
Aan ’t einde helpt Norman Freeman (de chauffeur van Miss Daisy) haar een taartje eten
en wordt de genegenheid die ze voor elkaar voelen prachtig door de camera gevangen

Ik hoor een snif links van me
Tranen
Ik vraag ontroerd wat ‘m zo raakte
Snikkend probeert ie ’t antwoord hierop te zoeken,
wat best lastig kan zijn voor een twaalfjarige

Het bleek de vergankelijkheid van een mensenleven te zijn,
maar vooral ook het feit dat de liefde tussen twee mensen
die ellendige vergankelijkheid een stuk draaglijker kan maken
Of beter gezegd: onmisbaar is
Rechts nu ook tranen
Goh
Een joch van twaalf…
Pap trots
Wat een mooie, warme dag!

Wijchen, 2010


Tags: , , ,
Copyright © Prettig Mijmeren 2015. All rights reserved.

Gepubliceerd17 augustus 2014 door Gerard in categorie Pubers

Prettig als je een reactie achterlaat!