Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Blogster Ella heeft onlangs een tag de wereld in geslingerd, waarbij ze ‘collega-bloggers’ oproept iets van zichzelf te laten zien, door vragen te beantwoorden aan de hand van het nummer van Ramses Shaffy: Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder.
Via via kreeg ik deze tag toegezwieperd van Weejeewee en klim ik dus nu achter mijn laptop om de vragen zo open en oprecht mogelijk te beantwoorden.

zing

Zing- Wanneer zing je?

Tot groot verdriet van mijn kroost zing ik nogal eens en vaak ook op de meest vreemde plekken. Dat kan zomaar in de supermarkt zijn (wel zachtjes en ingetogen hoor, ik ken mijn beperkingen), wandelend aan de Maas, onder de douche, maar vooral ook in de auto. Als ik dan (meestal onbewust), in aanwezigheid van mijn grut,  zachtjes wat melodieuze klanken uitstoot (want zingen kun je het volgens mijn kritische publiek niet noemen), dan volgt er steevast al voor het einde van het eerste couplet in koor een luidkeels ‘paaaaaaaap’ en oogst ik beschaamde blikken die me sommeren mijn gebral per direct te staken.
Gelukkig zijn er ook van die momenten dat ik kan zingen zonder publiek. Dan durf ik het volume ook wel iets op te schroeven en zing ik luidkeels (doch vals) mee met nummers die ik op dat moment hoor (radio, cd, Spotify). Een nummer die altijd op mijn backing vocals kan rekenen, ongeacht de afkeurende blikken en kritiek van een tweetal pubers, is het nummer Black van Pearl Jam. Heerlijk!

 

Vecht – Beschrijf de laatste keer dat je hebt gevochten, voor jezelf of een ander

Gelukkig is het sinds mijn vroegste jeugd niet meer voorgekomen dat ik letterlijk in gevecht ben geraakt met iemand. Van dat incident kan ik me nog herinneren dat de ouders van het slachtoffer (een buurjongen) later bij ons aan de deur kwamen en in hun hand twee voortanden toonden van hun zoon, die na de rake klappen pardoes zijn kaak hadden verlaten. Alhoewel dit een verdedigende actie was, heb ik me hier heel lang schuldig over gevoeld en was dat voor mij des te meer een reden, om in het geval van een conflict, de handen op de rug te houden en het met woorden proberen te sussen.
Natuurlijk heb ik sindsdien wel ‘andere’ gevechten moeten leveren. Voor mezelf, of voor een ander. Zeker als er onrecht of oneerlijkheid in het spel is,  meen ik er goed aan te doen dit te bestrijden en voor het ‘recht’ op te komen.

 

Huil – Ben je snel geëmotioneerd?

Ja. Ik ben een emotioneel mens. Goddank. Ik kan snel ontroerd raken en een traantje vindt dan al gauw zijn weg bij mij. Dat kan door iets moois en ontroerends zijn (film, een momentje van geluk, een gevoel van trots voor mijn puberend grut, etc), maar natuurlijk ook bij verdriet of een beklemmend gevoel van onmacht.  Ik heb een vrij sterke expressie op mijn gezicht geplakt zitten, waardoor voor anderen vaak wel direct zichtbaar is wat ik voel op dat moment. Soms is dat niet zo handig, maar het is zoals ik ben. Qua emoties een behoorlijk open boek.

 

Bid – Hoe uit je jouw spiritualiteit? Waar geloof jij in?

Ik geloof niet in een God. Sterker nog: ik ben een onverbeterlijke atheïst. Ik geloof wel in het goede van mensen, alhoewel dat geloof vaak flink op de proef wordt gesteld. Met spiritualiteit heb ik ook niet zo heel veel, alhoewel ik in mijn leven veelvuldig dingen heb meegemaakt die door deze nuchtere geest niet zijn te verklaren. Ik sta er simpelweg niet te lang bij stil, geef het een mooi plekje en koester zo’n bijzonder moment zonder me te verliezen in al te heftige zweverigheid. Sommige dingen moet je misschien maar liever niet willen verklaren..

 

Lach – Wie maakt jou aan het lachen?

Tsja, dat zijn toch over het algemeen soortgenoten. Mijn kinderen natuurlijk, de oudste spruit met zijn droge opmerkingen en de jongste vaak  met haar plaatsvervangende schaamte. Verder kan ik flink gestrekt gaan van meerdere cabaretiers, striptekenaar Hein de Kort, het woordgebruik van Dimitri Verhulst, de beeldende beschrijvingen van wijlen Martin Bril, de droge humor van Scrubs, het absurde van Monty Python of de snerende doch grappige opmerkingen die mijn collega voetbalmaatjes naar elkaar slingeren tijdens het balletje trappen.

 

Werk – Werk je om te leven of leef je om te werken?

Alhoewel ik werken vooral nuttig vind om brood op de plank te krijgen, is het voor mij toch ook een bezigheid die me voldoening en bevrediging geeft. Ik werk graag. Bovendien is werken natuurlijk een prettige sociale daginvulling en ontmoet ik (in mijn vakgebied) tal van bijzondere mensen die ik waarschijnlijk anders nooit zou zijn tegengekomen. Een groot deel van je leven breng je beroepsmatig door, wat mij dan ook in de gedachte sterkt dat je ook daar moet zorgen dat je er gelukkig van wordt.

 

Bewonder – Wie bewonder jij? En waarom?

Ooh, moeilijk om dat zo kort te beantwoorden. Ik bewonder veel mensen, maar het meest bewonderenswaardig vind ik toch helden als Martin Luther King en Nelson Mandela, die hun leven hebben geofferd voor het ideaal waar ze in geloofden en bovendien zo sterk waren dat ze rancune jegens hun tegenstanders geen kans gaven.  Ook Michael Gorbatsjov vind ik een held. Hij was immers de man die inzag dat er veranderingen noodzakelijk waren en deze in gang zette door de leiders van de diverse Oostblok-landen de boodschap mee te geven ‘nu naar hun volk te gaan luisteren, in plaats van zich als marionet van hem te gedragen.’ Na zijn woorden viel de USSR snel uiteen, zegevierde de democratie in het Oostblok en viel niet veel later ook de muur in Berlijn. En dat omdat hij inzag dat de politiek van hem en zijn voorgangers niet langer werkte en dit publiekelijk durfde toe te geven. Held!
Verder bewonder ik natuurlijk ook aardsere mensen: schrijvers als Thomas Roosenboom, Niccolo Ammaniti en Milan Kundera, de eenvoud en bescheidenheid van een geniaal talent als Leo Messi, de altijd positieve levenshouding en opgewektheid van Erica Terpstra en de kracht en wil om te (over)leven van  talloze vluchtelingen die huis en haard achterlaten om elders, waar is ze ongewis, een beter leven voor hun kinderen en zichzelf te zoeken… die mensen verdienen niet alleen bewondering, maar ook ons respect en onze hulp.

 

Zo. Dat was de laatste vraag. Het is natuurlijk de bedoeling dat ik het stokje nu doorgeef…
Ik denk dat ik Gwennie hiervoor maar eens nomineer..


 

 

 

 

Tags: , ,
Copyright © Prettig Mijmeren 2015. All rights reserved.

Gepubliceerd28 april 2015 door Gerard in categorie Overige

3 thoughts on “Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

  1. Pingback: Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder | Aan de keukentafel bij...

Prettig als je een reactie achterlaat!